ปรากฏว่า..เปี๊ยกติดรอบแรก 100 คน จากผู้สมัครพันกว่าคน มีการสัมภาษณทางโทรศัพท์์
เปี๊ยกตื่นเต้นมาก ตอบผิดตอบถูก เลยตกรอบสัมภาษณ์แบบงง ๆ ไม่คิดว่าตัวเองจะเข้ารอบ
ถึงจะพลาดโอกาส แต่..ก็ดีใจเพราะสิ่งที่ทำไปมันได้ผล ( สะดุดตาที่การ์ตูนจริง ๆ ด้วย )
หลังจากนั้นไม่กี่อาทิตย์ ทีวีบูรพา ก็โทรมาหาเปี๊ีียก แต่..ขอคุยกะคนที่วาดการ์ตูนแทน
ให้ไปสัมภาษณ์งาน ตำแหน่งคอมพิวเตอร์กราฟฟิค โอกาสครั้งแรกมาแบบไม่ตั้งตัว -_-'
ไปสัมภาษณ์ก็พลาดตามระเบียบ เพราะไม่รู้จักโปรแกรมตัดต่อหรือทำกราฟฟิคอะไรเลย
นอกจากโปรแกรม paint
ครั้งที่สองทีวีบูรพาอยากทำหนังสือการ์ตูนกบ เห็นว่าเราวาดการ์ตูนได้ ( ดูจากอัลบั้มการ์ตูน )
โทรให้ไปสัมภาษณ์อีกครั้งเรื่องงานวาด แต่..ก็บอกพี่เค้าไปว่าการ์ตูนที่ส่งไปเมื่อคราวก่อน
เพิ่งจะวาดเป็นครั้งแรก คงไม่สามารถวาดการ์ตูนส่งเป็นเรื่อง ๆ ได้แน่ เพราะไม่มีความรู้
เรื่องการวาดการ์ตูนมาก่อนเลย ... พลาดโอกาสดี ๆ เป็นคร้งที่สอง T_T
จากนั้นก็กลับมาวาดโปสการ์ดขายตามเดิม วาดเยอะกว่าเดิม หัดไว้ สะสมทักษะ
หลายเดือนผ่านไปก็มีโทรศัพท์จาก ทีวีบูรพา มาอีกครั้ง คราวนี้พี่เค้าใจดีมาก ๆ
ให้โอกาสแบบโปรโมชั่นสุด ๆ โดย ให้เวลา 1 เดือน ให้ไปเรียนโปรแกรมตัดต่อ วาดภาพ
หรือโปรแกรมที่เกี่ยวข้องมาซะ หลังจากนั้นก็ให้มาทำงานในตำแหน่งคอมพิวเตอร์กราฟฟิค
โดยให้เหตุผลสั้น ๆ ที่รับว่า " พี่ชอบไอเดียน้อง เรื่องโปรแกรมมันหัดกันได้ "
แต่.. ก็บอกพี่เค้าไปด้วยเสียงเศร้า หนูไม่พร้อมค่ะพี่ หนูคงทำงานอย่างที่พี่ต้องการไม่ได้
ขอโทษด้วยนะคะ T_T ( ไม่สามารถรับงานใหญ่เกินตัว )
นี่คือเหตุผลหลัก ที่ลุกขึ้นมาทำงานวาดแบบจริงจัง
" ใครว่าโอกาสมีไม่บ่อย อยู่ที่ว่าเราพร้อมหรือเปล่า? "
ทำไมเลือก paint :
เป็นโปรแกรมแรกที่หัดวาด อุปกรณ์ไม่เยอะ สีก็ไม่เยอะ ชอบลายเส้นที่ดูไม่เรียบ
วาดยังไง ก็ออกมาอย่างนั้น ที่สำคัญ..คอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่มี Paint อยู่ที่ไหนก็วาดได้
พักหลังเริ่มใช้ photoshop ในบางจุด แต่..ยังคงใช้ Paint เป็นหลักค่ะ
ทำไมถึงวาดการ์ตูนตัวดำ :
หลายคนไม่ชอบวาดการ์ตูนแทนตัวเองดำหรือเป็นสัตว์อย่างควาย คิดว่าเป็นตัวแทนความโง่
ขืนวาดตัวเองเป็นควายมีหวังโดนล้อแน่ ๆ แต่..เรากลับชอบ วาดยังไงก็ได้ให้แตกต่าง
เพราะช่วงที่ซื้อการ์ตูนมาหัดวาด รู้สึกว่ามันเหนื่อย ที่เราต้องคอยวาดให้เหมือนต้นฉบับคนอื่น คนรอบข้างก็จะชมว่า...วาดสวยว่ะ วาดเหมือนเปี๊ยบ แต่..ความความภูมิใจกลับมีน้อยลง
หลัง ๆ เลยใช้คาแรกเตอร์ตัวดำ ๆ หัวสีแสบทรวง ไว้ขนรักแร้ทุเรศ ๆ แรก ๆ มีคนทัก การ์ตูนไม่น่ารักเอาซะเลย คนอื่นเค้าวาดตัวเอง คิกขุ ไม่พูดอะไร ได้แต่..นั่งอมยิ้ม
นึกในใจ " เรามีการ์ตูนของตัวเองแล้ว ไม่มีใครอยากวาดเหมือนด้วย! "
มาวาดการ์ตูนลงบล็อกได้ยังไง :
ก่อนหน้านี้เป็นแฟนคลับ " การ์ตูนหมาดำเฉาก๊วย " ในบล็อกเอ็กซ์ทีนอยู่พักหนึ่ง
อยากวาดการ์ตูนลงบล็อกดูบ้าง น่าสนุกดี พูดคุยเรื่องการวาดกับก๊วยอยู่บ่อย ๆ
เลยตัดสินใจเปิดบล็อกของตัวเอง โดยเอาการ์ตูนวาดแทนตัวเองกะเพื่อนมาลงก่อน
วันแรกดีใจมากที่มีคนเข้ามาอ่าน.. วันนั้นรู้สึกยังไง วันนี้ก็ยังรู้สึกอย่างนั้น " ดีใจที่มีคนอ่าน " |
